انواع بتنبتن غلتکی- RCC

انواع روسازی‌های بتنی

  • روسازي بتنی ساده درزدار  JPCP

     یک روسازي بتنی غیرمسلح درزدار بایستی با درزهاي انقباض با فواصل نزدیک به هم ساخته شود. داول (میلگرد اتصال) یا قفل و بست سنگدانه‌ای ممکن است براي انتقال بار در عرض درزها مورداستفاده قرار گیرد. بر اساس تحقیقات به‌عمل‌آمده در سال ۱۹۷۸ توسط تعدادي از محققین حداکثر فاصله درزها ۶ متر براي درزهاي داول‌دار و ۴/۵ متر برای درزهاي بدون داول توصیه‌شده است.

Picture1

 

  • روسازي بتنی مسلح درزدار JRCP

در این نوع روسازي آرماتورهاي فولادي بکار رفته برخلاف شبکه‌های سیمی یا میلگردهاي آجدار نه به‌منظور افزایش مقاومت سازه‌ای روسازي بلکه به جهت افزایش فاصله درزها تعبیه می‌شوند. فواصل درزها از ۹ تا ۳۰ متر متغیر است.

Picture2

  • روسازي بتنی پیوسته

اولین بار این نوع روسازي بتنی که در آن درزها حذف می‌گردد در سال ۱۹۲۱ در نزدیکی واشنگتن مورداستفاده قرار گرفت. به دلیل مزایاي آن در بیش از ۲۴ ایالت آمریکا در حدود ۳۲۰۰۰ کیلومتر راه دو خطه با این نوع روسازي مورداستفاده قرارگرفته است، یکی از دلایل استفاده ازاین‌روسازي حذف درزها به‌عنوان نقطه‌ضعف در روسازي است که حذف آن منجر به کاهش ضخامت موردنیاز می‌شود.

ضخامت CRCP به‌طور تجربی از ۲۵ تا ۵۰ میلی‌متر کمتر و تقریباً در حدود ۷۰% تا ۸۰% ضخامت روسازي معمولی می‌باشد.

Picture3

  • روسازي بتنی پیش‌تنیده

بتن در کشش ضعیف و در فشار قوي است. ضخامت لازم براي روسازي بتنی بر اساس مدول گسیختگی و مقاومت کششی بتن تعیین می‌شود. اعمال یک تنش فشاري قبلی به بتن، تنش کششی به وجود آمده در بتن به‌وسیله بارهاي ترافیک را بسیار کاهش داده بنابراین باعث کاهش ضخامت بتن موردنیاز می‌شود.

Picture4

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن