ترک در بتنعیوب بتن (ترک خوردگی و ...)

ساخت بتن با دوام

مقاومت در برابر سيكل ذوب و يخبندان

ساخت بتن با دوام ( فاكتور مقاومت در برابر سيكل ذوب و يخبندان)

١- فاكتور_فاصله (L)
بيشترين فاصله از هر نقطه خمير سيمان تا حفره هوا را L گويند . در اين محاسبه اين فاكتور فرض مي شود كه حفرات كروي و به صورت نامنظم در يك شبكه مكعبي پخش شده اند (در مورد حفرات غير كروي، سطح معادل در نظر گرفته مي شود).
روش اندازه گيري اين معيار در استاندارد ASTM C457 شرح داده شده است. در بتن هاي فاقد افزودني هواساز، ميانگين فاكتور فاصله در بتن در حدود ٠.١ ميليمتر تا حدود ١ميليمتر است. فاكتور فاصله مورد قبول براي بتن هاي مقاوم در برابر سيكل ذوب و يخبندان در حدود ٠.٢ ميليمتر است.

٢- سطح_مخصوص (α)
سطح مخصوص معياري از اندازه سطح در واحد حجم حفرات است. روش اندازه گيري اين معيار در استاندارد ASTM C457 شرح داده شده است. فرض اساسي در تعيين سطح مخصوص، كروي بودن حفرات است. به عبارت ديگر سطح مخصوص تابع قطر حفرات است. بنابراين سطح مخصوص يك شاخص از ميانگين اندازه حفرات است.
اگر ميانگين اندازه حفرات افزايش يابد، سطح مخصوص كاهش مي يابد. حفرات هواي كوچكتر مطابق با مقادير فاكتور فاصله در مقادير كمتر مقدار هوا مي باشند. عموما مقدار قابل قبول سطح مخصوص براي بتن هاي مقاوم در برابر سيكل دوب و يخبندان در حدود حداقل ٢٥ mm2/mm3 است.

٣-فاكتور_فيلئو (‘F)
فيلئو در سال ١٩٥٥ فاكتور حفرات هوا را به منظور حذف فاكتور كروي بودن حفرات در فاكتور فاصله (L) ارايه داد. معادله او بر این مفهوم است که تمام حفره ها به صورت تصادفی در اندازه توزیع می شوند و ارتباطی بین توزیع حفرات هوا و درصد حجم خمیر در يك فاصله معين از حفرات هوا است. فیلئو از کار ویلیس و لرد (۱۹۵۱) برای ایجاد ارتباط بین طول قطر حفرات هوا و حفرات در واحد حجم استفاده کرد. اين فاصله فاكتور فيلئو ناميده مي شود كه اصولا با فاكتور فاصله مقايسه مي شود.
در واقع، فاكتور فیلئو نسبت به توزیع هوای واقعی در مقایسه با مقدار هوا، ماتريس خمیری و تعداد حفره هایی که فاکتور فاصله را تحت تأثیر قرار می دهند بیشتر حساس است. این پارامتر به عنوان معيار اندازه گیری مقاومت سيكل ذوب و يخبندان به طور گسترده ای به دلیل دستيابي سخت به اطلاعات لازم برای محاسبه مورد قبول نیست. این داده ها شامل یک رکورد از تمام طول قطر اندازه گیری شده در یک مسیر خطی (ASTM C457) است.
تکنیک های مدرن به دست آوردن داده ها اجازه جمع آوری داده ها، روش های تجزیه و تحلیل داده های و روش های بهبود یافته برای توصیف توزیع حفرات هوا را مي دهد. اين عامل باعث مي شود تا محاسبه فاكتور فيلئو در اينده رواج يابد. در حالی که هیچ معیار خاصی برای حداکثر ‘F تعیین نشده است، بررسی تعداد قابل توجهی از تراکنش خطی (ASTM C457) برای تعدادی از نمونه های بتنی بافاكتور فاصله در حدود ٠.٢ ميليمتر و سطح مخصوص ٢٥ mm2/mm3 انجام شد و حداكثر فاصله قابل قبول بين حفرات هوا و ٩٠درصد حجم خمير تقريبا ٠.٠٤ميليمتر است.

برچسب ها
نمایش بیشتر

علیرضا خویه

کارشناس ارشد مهندسی عمران- مهندسی زلزله از دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی | طراح سازه های مقاوم در برابر زلزله | بهسازی و مقاوم سازی سازه های موجود | ارائه طرح اختلاط بتن های باکیفیت و با مقاومت بالا |

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن