اثر جسم های ترکیب کننده سیمان:
- ۱- اثر آهک: این ماده هنگامی که به صورت (سه کلسیم سیلیکات ) ۳CaOSiO۲ یا C۳S در ترکیبات سیمان زیاد باشد، در روزهای نخستین مقاومت سیمان را افزایش می دهد ، در افزایش ماده فوق پایداری در مقابل آب های سولفات دار را کم می کند و هنگام گرفتن ملات، سیمان گرمای زیادی تولید می کند.
- ۲- اثر اکسید آهن و اکسید آلو مینیم: این ماده تشکیل ترکیبی بنام اکسید آلومینیم C۳A و اگر آهن باشد C۴AF بوجود می آید.
- اکسید آلومینیم C۳A ۳CaO
- اکسید آهنC۴AF (4Ca . Al۲O۳ . Fe۲O۳)
- اثر C۳A و C۴AFبر روی خواص سیمان:
- ۱- سیمان های با اکسید آهن زیاد، کند گیر تر است و اکسید آهن زیاد رنگ سیمان را تیره می کند
- ۲- در مورد سیمان های سفید اکسید آهن وجود ندارد
- ۳- اثر اکسید آلومینیم بر سیمان این است که گیرش آن را سریع می کند
- ۴- ملات های سیمانی که اکسید الومینیم آن زیاد باشد گرمای زیاد تولید می کند
- ۵- چنانچه ترکیب C۴AF جایگزین C۳S شود پایداری ملات سیمان در برابر آب دریا و آب های سولفاته زیاد می شود و هنگام گرفتن ملات گرمای کم تولید می کند.
- ۳– اثر اکسید منیزیم MgO: اکسید منیزیم در آب حل نمی شود و نقش گداز آور دارد و هرچقدر کمتر است زیرا با سیمان ترکیب نمی شود و به صورت آزاد باقی می ماند ودر مجاورت سیمان شکفته و ورم می کند، از این رو از ۵% وزن سیمان بیشتر نباید باشد، در نهایت زیاد شدن MgO از جمع شدن ملات سیمان در هنگام گرفتن می کاهد.
- ۴- اثر قلیائی سدیمNa بر روی سیمان: چون وجود این عنصر گرفتن سیمان را دشوار می کند و اثر سوء بر روی سیمان می گزارد، مقدار آن نباید از ۱% بیشتر باشد.
